منم دوستت دارم....

گویند مرا چو زاد مادر
پستان به دهان گرفتن آموخت
شبها بر گاهواره من
بیدار نشست و خفتن آموخت
دستم بگرفت و پا به پا برد
تا شیوه راه رفتن آموخت
یک حرف و دو حرف بر زبانم
الفاظ نهاد و گفتن آموخت
لبخند نهاد بر لب من
بر غنچه گل شکفتن آموخت
پس هستی من ز هستی اوست
تا هستم و هست دارمش دوست
 

این نقاشی رواز توی پوشه هات پیداکردم دلم نیومد نذارمش.آخه توی نقاشیتم

مهربونیات پیداست.منم خیلی دوستت دارم حنان گلم.عمرمنیییییی